Chewing cane · Sugarcane cultivar
Saccharum officinarum L. · POACEAE
รู้จักอ้อยทานสดพันธุ์สิงคโปร์ภายใน 30 วินาที
อ้อยพันธุ์รับประทานสด ลำต้นมีน้ำหวานและเนื้อนุ่มกว่าพันธุ์โรงงาน ชื่อพันธุ์สิงคโปร์ควรผูกกับแหล่งท่อนพันธุ์และลักษณะลำต้นจริง
ส่วนที่ใช้
ลำต้น
จุดเด่น
ลำต้นหวานสำหรับเคี้ยวสด
รหัสพรรณไม้
SPRT-SP-0073
ข้อมูลชื่อและการจำแนก
- ชื่อไทย: อ้อยทานสดพันธุ์สิงคโปร์
- ชื่อท้องถิ่น/ชื่ออื่น: อ้อยเคี้ยว, อ้อยทานสดสิงคโปร์
- ชื่ออังกฤษ: Chewing cane · Sugarcane cultivar
- ชื่อวิทยาศาสตร์: Saccharum officinarum L.
- วงศ์: POACEAE
ลักษณะทั่วไป
- หญ้าอายุหลายปีขนาดใหญ่ แตกกอ ลำต้นเป็นปล้องมีตาตามข้อ ใบยาวขอบคม ช่อดอกเป็นพู่เมื่อสภาพเหมาะ
แหล่งกำเนิดและถิ่นอาศัย
- อ้อยเป็นพืชปลูกเก่าแก่ที่มีประวัติลูกผสมซับซ้อน ส่วนชื่อพันธุ์สิงคโปร์เป็นชื่อพันธุ์การค้าที่ต้องตรวจต้นพันธุ์
การขยายพันธุ์
- ปักท่อนพันธุ์ที่มีตาสมบูรณ์ 2–3 ตา จากแปลงปลอดโรค
การปลูกและดูแลรักษา
- ต้องการแดดจัด น้ำและธาตุอาหารเพียงพอ ดินระบายน้ำดี พูนโคนและกำจัดกอที่แสดงอาการโรค
ด้านอาหารและส่วนที่กินได้
- ปอกเปลือกและเคี้ยวเนื้ออ้อยหรือนำน้ำคั้นมาบริโภคสดภายใต้สุขลักษณะ
คุณค่าทางโภชนาการ
- น้ำอ้อยมีน้ำตาลเป็นหลักและมีแร่ธาตุปริมาณเล็กน้อย จึงควรบริโภคแต่พอดี
สารสำคัญและสารให้สี
- มีซูโครส กลูโคส ฟรักโทส และสารฟีนอลิกในปริมาณแปรผัน
สรรพคุณทางสมุนไพรและระดับหลักฐาน
- ให้พลังงานจากน้ำตาล แต่ไม่มีหลักฐานว่าน้ำอ้อยรักษาโรค
การนำไปใช้ประโยชน์
- บริโภคสด คั้นน้ำ และใช้เป็นพืชเรียนรู้เรื่องลำต้นของหญ้ากับการขยายพันธุ์ด้วยท่อน
การแปรรูปและสร้างมูลค่า
- คั้นน้ำ แช่เย็น หรือทำไซรัป โดยต้องควบคุมความสะอาดและอุณหภูมิ
ข้อควรระวัง
- น้ำอ้อยมีน้ำตาลสูงและเสียง่าย เครื่องคั้นต้องสะอาด ใบมีขอบคม และควรระวังโรคจากท่อนพันธุ์
บันทึกจากสวนป่าริมธาร
- บันทึกสีปล้อง เส้นผ่านศูนย์กลาง ความนุ่ม เปอร์เซ็นต์ความหวาน และแหล่งท่อนพันธุ์